Barograf to przyrząd służący do pomiaru ciśnienia atmosferycznego, który umożliwia mechaniczny zapis uzyskanych wyników w formie wykresu zwanego barogramem. Zasadniczy element mierzący ciśnienie w prezentowanym barografie to tak zwany aneroid, czyli puszka z dołączoną wskazówką. Obniżone ciśnienie, panujące wewnątrz puszki, pozwala na odkształcanie się jej pod wpływem zmian ciśnienia atmosferycznego w otoczeniu, co pociąga za sobą ruch wskazówki. Obracający się bęben barografu z nałożoną taśmą papierową, po której porusza się rysik połączony ze wskazówką aneroidu, pozwala zapisywać dane. Dzisiejsze zminiaturyzowane barografy elektroniczne wykorzystują zapis cyfrowy pomiarów w pamięci urządzenia zamiast mechanicznego wykreślania barogramu. Prezentowany przyrząd powstał w warszawskiej Specjalnej Fabryce Instrumentów Geodezyjnych i Rysunkowych Gustawa Gerlacha w latach 30. XX wieku. Zakład ten funkcjonował od 1816 roku do II wojny światowej i specjalizował się głównie w produkcji przyrządów geodezyjnych takich jak teodolity, niwelatory, dalmierze i węgielnice. Inne przyrządy pomiarowe, na przykład barografy, stanowiły uzupełnienie głównej oferty firmy. Przyrządy z zakładów G. Gerlach uznawano za dorównujące pod względem jakości wyrobom najbardziej uznanych producentów europejskich. O silnej pozycji firmy świadczyły międzynarodowe odznaczenia oraz obecność jej filii i sklepów firmowych w kilku miastach.

Bibliografia:
M. Kluza, Polscy wytwórcy instrumentów naukowych w XIX wieku [w:] Polscy twórcy aparatury naukowej, red. A. Strzałkowski, seria Monografie, T. X, Kraków 2006, s. 277–285.
G. Gerlach najstarsza polska wytwórnia sprzętu geodezyjnego, oprac. S. Walczak, katalog wystawowy Muzeum Techniki w Warszawie wg. programu przygotowanego przez Komisję Główną ds. Muzeów i Wystaw Stowarzyszenia Geodetów Polskich, Warszawa październik 1973.